يك بار ديگر فوتبال، جذابيت ذاتي خود را به نمايش گذاشت. «كارلوس آلبرتو پريرا»، مربي بلندآوازه برزيلي كه در سال 94 تيم ملي كشورش را برابر ايتاليا قهرمان جهان كرد، پيش از آغاز بازي‌هاي دوره هجدهم، رسما اعلام كرده بود كه اين جام، جام عقل و علم است و شگفتي در آن نقشي ندارد.

اظهارات اين مربي مشهور فوتبال برزيل با صعود تيم‌هاي بزرگ و يك‌هشتم نهايي با اين تيم‌ها، مقداري رنگ واقعيت به خود گرفت و حتي تيم‌هاي قدرتمند و قوي‌تر هم از چهار بازي يك‌هشتم صعود كردند اما بازي آخر اين مرحله، بدجوري به مذاق برزيلي‌ها تلخ آمد.

پرستاره‌ترين تيم ملي فوتبال جهان در برابر تيم ملي فرانسه، كه حتي از گروه خودش متزلزل صعود كرد، در حالي بازنده شد و از راه يافتن به نيمه نهايي جا ماند كه حتي سرمربي برزيل هم چنين تصوري را نداشت.

«كارلوس آلبرتو»، وقتي از همه داشته‌هاي روي نيمكت خود استفاده كرد، در دقيقه 84 بازي نگاه معناداري به ساعت خود انداخت و شايد مي‌پنداشت در آن شش دقيقه، كار فرانسه تمام مي‌شود. اين چنين كه نشد هيچ، ستاره‌هايي مثل «زيدان» و «تورام» باتجربه خود، تيم ملي كشورشان را به مرحله بعد بردند.

به نظر مي‌آمد، «كارلوس آلبرتو» مي‌خواست، با فوتبال تأخيري و تاكتيك جديدي، حريفان برزيل را فريب بدهد. البته اين تاكتيك تا حدودي به كار اين تيم آمد. شكست ژاپن و غنا جزو بازي‌هايي بود كه برزيل ناگهان تغيير آهنگ داد.

هرچند برزيل خوب بازي نمي‌كرد و موجب شده بود، هر تماشاگر فوتبال از اين تيم انتقاد كند، اما شايد تفكر «كارلوس آلبرتو» درست بود كه دست خود را براي حريفان رو نكند، اما از همان جايي ضربه خورد كه همه فكرش را مي‌كردند.

رولاندينيو كم‌فروغ، رونالدو سنگين، آدريانو خسيس و كافو سنگين و خسته، نتوانستند به كار آمده و گلزني كنند تا در پايان، زيدان از تجربه خود، كمال استفاده را برد و «آنري» با يك ضربه گل، پيروزي فرانسه را رقم زد. شايد اين گل، تجربه را هم به فرمول عقل و علم كارلوس آلبرتو اضافه و به او شگفتي در اين جام را به سخت‌ترين روش ممكن تحميل كرد.

شايد اين باخت براي علاقه‌مندان فوتبال ساده باشد، ولي ديدن ديشب بزريل هم حكايتي است. عزاي عمومي و عزاي عمومي؛ حالتي كه در تضاد با كارناوال‌ها و شادي دسته‌جمعي مردم بود! به جرأت مي‌‌توان گفت، برزيل ديشب خاموش شد.